همیشه یادم میره فردا پس فردا خودمم باید برم سر همین کلاسا
من خودم پایه خرابکاری و خنده م چجور میشه معلم باشم؟؟
یه نفر تیکه بندازه من چجور خندمو متوقف کنم؟
چجور 6 ساعت تو مدرسه جدی باشم؟
وای خداااااا اگه یه دانش آموزایی عین خودم و دوستام نصیبم بشه چی؟
کاش زندگی دکمه غلط کردم داشت
میزدی و خلاص...
برچسب: دل مشغولی های من و شغلم,من و شغلم,
نویسنده: اشکان رحیمی